Rozdział IV: (1980 – 1981) – ostatni krok przed wielką Pogonią
Zespół, który był już gotowy na sukces
Sezon 1980/1981 w historii Pogoni Szczecin często pozostaje nieco w cieniu późniejszego wicemistrzostwa Polski oraz pamiętnych występów w europejskich pucharach. Niesłusznie. To właśnie wtedy powstały fundamenty jednej z najlepszych drużyn w dziejach klubu.
Nie był to sezon spektakularnych triumfów ani walki o najwyższe cele. Był natomiast okresem dojrzewania zespołu. Florian Krygier wraz ze swoim sztabem kończył budowę drużyny, która w kolejnych latach miała zachwycić całą piłkarską Polskę.
Doświadczenie starszych zawodników zaczęło idealnie łączyć się z talentem młodszych piłkarzy. Coraz wyraźniej było widać charakterystyczny styl Pogoni — odważny, ofensywny, oparty na bardzo dobrym przygotowaniu fizycznym i ogromnym zaufaniu do wychowanków.
Florian Krygier ponownie buduje zespół
Po kilku latach przebudowy szkoleniowiec miał już do dyspozycji grupę piłkarzy, którzy doskonale rozumieli jego filozofię futbolu.
Krygier nie szukał gotowych gwiazd.
Tworzył je sam.
Większość zawodników znał jeszcze z zespołów juniorskich. Wiedział, jakie mają możliwości, charakter i potencjał. Dzięki temu Pogoń była jednym z najlepiej zorganizowanych zespołów ekstraklasy pod względem szkolenia.
Coraz częściej mówiło się, że w Szczecinie dojrzewa drużyna zdolna walczyć z największymi klubami kraju.
Kadra Pogoni Szczecin 1980/1981
W składzie znajdowali się zawodnicy, którzy już za kilka sezonów mieli stworzyć legendarną ekipę.
Do najważniejszych piłkarzy należeli między innymi:
- Mariusz Kuras
- Marek Leśniak
- Adam Kensy
- Jan Jucha
- Kazimierz Biela
- Krzysztof Urbanowicz
- Józef Piątek
- Włodzimierz Obsta
- Eugeniusz Ksol
- Leszek Wolski
- Mirosław Okoński (krótki epizod wcześniej, wpływ na rozwój zespołu)
- Henryk Wawrowski (w kolejnych latach jeden z liderów)
W drużynie pojawiało się również coraz więcej młodych zawodników wywodzących się ze szczecińskiej szkoły piłkarskiej.
Nowe pokolenie przejmuje odpowiedzialność
Lata siedemdziesiąte należały do piłkarzy wychowanych przez Floriana Krygiera.
Początek lat osiemdziesiątych oznaczał wejście następnej generacji.
To byli zawodnicy:
- silniejsi fizycznie,
- lepiej przygotowani taktycznie,
- bardziej świadomi swojej wartości.
Ich największym atutem była jednak znajomość klubowej filozofii. Większość z nich przechodziła przez wszystkie szczeble szkolenia Pogoni. Nie trafiali do Szczecina jako gotowi piłkarze. Dorastali razem z klubem.
Najważniejsze mecze sezonu
Choć sezon nie zakończył się jeszcze walką o medale, Pogoń coraz częściej potrafiła przeciwstawiać się najlepszym drużynom ekstraklasy.
Na stadionie przy ul. Twardowskiego zaczęły pojawiać się spotkania, podczas których szczecinianie grali odważnie przeciwko:
- Górnikowi Zabrze,
- Widzewowi Łódź,
- Legii Warszawa,
- Śląskowi Wrocław,
- Wiśle Kraków.
To właśnie w tych meczach kibice zaczęli dostrzegać, że zespół przestaje być ligowym średniakiem. Coraz częściej był równorzędnym partnerem dla krajowej czołówki.
Styl gry
Pogoń Floriana Krygiera zaczęła wyróżniać się:
- wysokim pressingiem,
- bardzo dobrą organizacją gry,
- szybkimi kontratakami,
- aktywnymi bocznymi pomocnikami,
- dużą odpowiedzialnością całego zespołu za grę w defensywie.
Krygier wymagał od zawodników ogromnej dyscypliny, ale jednocześnie dawał im swobodę w działaniach ofensywnych.
To właśnie ten balans miał stać się znakiem firmowym drużyny.
Stadion zaczyna wierzyć
Na trybunach również czuć było zmianę. Frekwencja rosła. Coraz więcej kibiców przychodziło nie tylko po to, aby obejrzeć mecz.
Przychodzili oglądać drużynę, która zaczynała budzić dumę całego miasta. Na stadionie przy ul. Twardowskiego coraz częściej panowała atmosfera przypominająca największe piłkarskie święta.
Był to początek drogi do słynnej “Portowej Twierdzy”, która w połowie lat osiemdziesiątych stała się jednym z najtrudniejszych stadionów dla rywali w Polsce.
Fundament przyszłych sukcesów
Patrząc z perspektywy historii, sezon 1980/1981 był znacznie ważniejszy, niż wskazywała ligowa tabela.
Nie przyniósł medalu. Nie zakończył się występem w europejskich pucharach. Dał jednak coś znacznie cenniejszego.
Powstała drużyna. Nie zbiór dobrych piłkarzy, lecz prawdziwy zespół, który ufał swojemu trenerowi, znał swoją wartość i był gotowy zrobić następny krok.
Już dwa sezony później ta sama grupa zawodników miała zdobyć historyczne wicemistrzostwo Polski i zapisać najpiękniejszy rozdział w dziejach Pogoni Szczecin.
Ramka historyczna
Sezon 1980/1981 w skrócie
- Trener: Florian Krygier
- Rozgrywki: I liga
- Charakter sezonu: budowa przyszłego wicemistrza Polski
- Największa wartość: dojrzewanie pokolenia Kurasa, Leśniaka i Kensego
- Znaczenie historyczne: ostatni etap przed narodzinami “Złotej Drużyny” Floriana Krygiera
Ostatnia aktualizacja:




Komentarze
Rozdział IV: (1980 – 1981) – ostatni krok przed wielką Pogonią — Brak komentarzy
HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>