3 minuty

Dziś cofamy się o dekadę, by przypomnieć sobie zawodnika, który wlał w szczecińską drugą linię spokój, klasę i jakość. Przed Wami Rafał Murawski – absolutny szef środka pola.

Kiedy na początku 2014 roku ”Muraś” zamieniał Poznań na Szczecin, wielu ekspertów kręciło nosem. Zastanawiano się, czy 32-letni wówczas pomocnik przyjeżdża na Pomorze Zachodnie tylko po to, by odcinać kupony. Boisko zweryfikowało te obawy błyskawicznie. Murawski nie tylko nie przyjechał na piłkarską emeryturę, ale stał się fundamentem, na którym Pogoń budowała swoją pozycję w ligowej czołówce.

Kibice Pogoni szybko zakochali się w stylu gry Murawskiego. W jego ruchach nie było zbędnej bieganiny czy chaosu. On po prostu zawsze był tam, gdzie być powinien.

Murawski miał w głowie radar. Zanim przyjął piłkę, już wiedział, gdzie zaraz ją pośle. To on dyktował tempo gry – kiedy trzeba było, zwalniał akcję, by dać drużynie odetchnąć, a kiedy widział lukę w obronie rywala, jednym, prostopadłym podaniem potrafił rozerwać całą formację.

Szybko przejął opaskę kapitańską i stał się przedłużeniem myśli trenerskiej na boisku. Dla młodych zawodników wchodzących do pierwszego zespołu był prawdziwym mentorem. W szatni nie musiał krzyczeć, by wzbudzać autorytet – wystarczyło jego spojrzenie i doświadczenie. Młodzi gracze nazywali go w wywiadach ”Dziadkiem” lub ”Profesorem”, co tylko podkreślało ogromny szacunek, jakim darzono go w klubowych korytarzach.

Choć jego głównym zadaniem była regulacja tempa gry i destrukcja, Murawski potrafił też huknąć z dystansu. Do dziś kibice mają przed oczami jego kapitalne bramki zza pola karnego, które wielokrotnie ratowały Pogoni cenne punkty. W granatowo-bordowych barwach rozegrał ponad 130 spotkań, okraszając je kilkunastoma trafieniami i asystami. Kiedy w 2018 roku zawieszał buty na kołku, żegnały go owacje na stojąco.

Dziś, patrząc na grę takich zawodników jak wspomniany niedawno Fredrik Ulvestad, często szukamy w nich cech dawnego kapitana. Rafał Murawski udowodnił, że inteligencja boiskowa zawsze obroni się przed upływającym czasem. Pogoń z nim w składzie dojrzała, zrzuciła łatkę ligowego średniaka i zaczęła regularnie bić się o wyższe cele. I za to w Szczecinie zawsze będzie miał status legendy.

Piotr Szyłko

Absolwent Uniwersytetu Szczecińskiego o kierunku wychowanie fizyczne.
Trener UEFA A. Prowadził zespoły w Stali Szczecin w każdej kategorii wiekowej oraz pierwszy zespół w 4 lidze.
Były pracownik ZZPN. Z rocznikiem 2000 awansował na Mistrzostwa Polski.
Pasja - piłka nożna - Kibic Pogoni Szczecin i Fc Barcelony.