W historii Pogoni Szczecin niewielu trenerów odegrało tak istotną rolę jak Edmund Zientara. To właśnie pod jego wodzą klub przeżył jeden z najlepszych okresów w swoich dziejach, stając się czołową drużyną polskiej ekstraklasy i regularnie walcząc o najwyższe cele. Dla wielu kibiców pozostaje symbolem ambitnej, ofensywnej i nowoczesnej Pogoni lat osiemdziesiątych.

Edmund Jan Zientara (ur. 25 stycznia 1929 w Warszawie, zm. 3 sierpnia 2010) – polski piłkarz, trener i działacz sportowy. W latach 1991–1995 sekretarz generalny Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Życiorys

Syn Aleksandra, żołnierza AK poległego w powstaniu warszawskim, i Wiktorii z Sulińskich. W czasie okupacji niemieckiej był członkiem Szarych Szeregów (ps. „Dante”).

Wychowanek Polonii Warszawa. Najlepsze lata swojej kariery spędził w Legii. Grał w niej przez 12 lat, od 1950 do 1962 roku. Z Legią zdobył mistrzostwo Polski i Puchar Polski (oba w 1956).

Debiutował w Wojskowych 19 listopada 1950 w meczu z Lechem Poznań. Swoje ostatnie spotkanie w barwach Legii rozegrał 1 kwietnia 1962 (z Cracovią). Grał również w Polonii Warszawa, Lubliniance, Gwardii Warszawa i Maribyrnong Polonii w Melbourne. W barwach Legii rozegrał 169 spotkań, strzelił w nich 3 gole. Gdy grał w drużynie stołecznych mierzył 170 cm i ważył 69 kg. Jest jednym z trzech ludzi, obok Jacka Magiery i Aleksandara Vukovicia, którzy zdobyli mistrzostwo Polski z Legią zarówno w roli piłkarza, jak i trenera. Uhonorowany został przyjęciem do galerii sław Legii Warszawa. Był kapitanem reprezentacji Polski (19 razy). Rozegrał w niej 40 spotkań. Między innymi uczestniczył w turnieju piłkarskim Igrzysk Olimpijskich w Rzymie (1960 r.), gdzie rozegrał 3 spotkania.

Wystąpił w meczu otwarcia stadionu Camp Nou w Barcelonie. Reprezentacja Polski pod nazwą Reprezentacji Warszawy uległa Barcelonie 2:4.

Od sezonu 1972/1973 przez 3 lata prowadził Pogoń Szczecin. Później pracował m.in. w Stali Mielec w połowie lat 70., zdobywając z nią m.in. Mistrzostwo Polski w 1976. Jego wychowankami byli słynni piłkarze, jak np. Kazimierz Deyna.

W latach 1991–1995 sekretarz generalny Polskiego Związku Piłki Nożnej

W 1999 roku odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski

Młodość i kariera piłkarska

Edmund Zientara urodził się 25 listopada 1929 roku w Warszawie. Był jednym z najwybitniejszych polskich piłkarzy okresu powojennego.

Przez większość kariery związany był z warszawską Legią, gdzie występował jako pomocnik. Wyróżniał się znakomitym przeglądem pola, inteligencją boiskową i umiejętnością kierowania grą zespołu.

W barwach reprezentacji Polski rozegrał 40 spotkań i przez wiele lat należał do najważniejszych zawodników kadry narodowej. Uczestniczył między innymi w turnieju piłkarskim podczas Igrzysk Olimpijskich w Rzymie w 1960 roku.

Już jako zawodnik uchodził za człowieka doskonale rozumiejącego futbol, dlatego po zakończeniu kariery naturalnym krokiem było rozpoczęcie pracy szkoleniowej.

Początki pracy trenerskiej

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Edmund Zientara rozpoczął pracę jako trener, zdobywając doświadczenie w kilku polskich klubach.

Znany był z ogromnej wiedzy taktycznej, profesjonalizmu oraz umiejętności pracy z młodymi zawodnikami. Potrafił budować drużyny nie tylko skuteczne, ale również grające atrakcyjną dla kibiców piłkę.

Te cechy sprawiły, że w połowie lat osiemdziesiątych trafił do Szczecina.

Pogoń Szczecin i narodziny wielkiej drużyny

Objęcie Pogoni Szczecin przez Edmunda Zientarę okazało się jednym z najważniejszych wydarzeń w historii klubu.

Trener dysponował niezwykle utalentowaną grupą zawodników, wśród których znajdowali się między innymi:

• Marek Leśniak,
• Mariusz Kuras,
• Jarosław Araszkiewicz,
• Włodzimierz Smolarek,
• Adam Kensy,
• Dariusz Adamczuk,
• Grzegorz Kryszałowicz (w późniejszym okresie szkolenia młodzieży).

Zientara stworzył z Pogoni zespół grający odważnie, ofensywnie i bardzo widowiskowo.

Portowcy stali się jedną z najtrudniejszych drużyn do pokonania w Polsce.

Wicemistrzostwo Polski 1987

Największym sukcesem Pogoni pod wodzą Edmunda Zientary było zdobycie wicemistrzostwa Polski w sezonie 1986/1987.

Był to najlepszy wynik sportowy w historii klubu aż do XXI wieku.

Pogoń przez cały sezon walczyła o mistrzostwo kraju z największymi potęgami polskiej piłki:

• Górnikiem Zabrze,
• Widzewem Łódź,
• Legią Warszawa,
• Lechem Poznań.

Ostatecznie Portowcy zakończyli rozgrywki na drugim miejscu, zdobywając srebrne medale mistrzostw Polski.

Do dziś sezon 1986/1987 uznawany jest za jeden z najwspanialszych w dziejach Pogoni.

Finał Pucharu Polski

Pod wodzą Zientary szczecinianie osiągali sukcesy również w rozgrywkach pucharowych.

Pogoń dotarła do finału Pucharu Polski, umacniając swoją pozycję w krajowej czołówce.

Był to kolejny dowód na to, że klub należał wówczas do najlepszych drużyn w kraju.

Trener, którego szanowali wszyscy

Piłkarze wspominali Edmunda Zientarę jako człowieka wymagającego, ale sprawiedliwego.

Nie budował autorytetu krzykiem czy karami.

Szacunek zdobywał dzięki:

• wiedzy,
• doświadczeniu,
• kulturze osobistej,
• umiejętności pracy z ludźmi.

Potrafił przekonać zawodników do swojej wizji futbolu i wydobyć z nich maksimum możliwości.

Dziedzictwo

Dla wielu kibiców Pogoń Edmunda Zientary była najpiękniej grającą drużyną w historii klubu.

To właśnie on stworzył fundament pod sukcesy drugiej połowy lat osiemdziesiątych i wychował pokolenie zawodników, które na trwałe zapisało się w historii szczecińskiego futbolu.

Jego nazwisko zajmuje szczególne miejsce obok takich postaci jak:

• Florian Krygier,
• Marian Kielec,
• Marek Leśniak,
• Mariusz Kuras,
• Jarosław Araszkiewicz.

Najważniejsze fakty

• Urodzony: 25 listopada 1929 r. w Warszawie
• Zmarł: 3 września 2010 r.
• Pozycja: pomocnik
• Reprezentacja Polski: 40 meczów
• Olimpijczyk: Rzym 1960
• Trener Pogoni Szczecin
• Wicemistrz Polski z Pogonią Szczecin (1987)
• Jeden z najwybitniejszych szkoleniowców w historii klubu

---

Cytat do książki – „Pogoń Szczecin. 70 lat historii”,

„Edmund Zientara nie tylko prowadził drużynę. Potrafił sprawić, że piłkarze wierzyli, iż mogą pokonać każdego. Dzięki niemu Pogoń Szczecin stała się klubem, który zaczął marzyć o mistrzostwie Polski.”

Został pochowany na warszawskim cmentarzu Bródnowskim (kwatera 27E-5-5)

Ostatnia aktualizacja: 05/07/2026