7 minut

W pierwszy dzień wiosny kibice Pogoni Szczecin oczekiwali radosnych wieści z Gdańska, gdzie ich drużyna udała się na bitwę o miano Dumy Pomorza. Niestety wynik 2:1 dla gospodarzy studzi nasze marzenia na ten sezon i raczej każe nam spoglądać w dół tabeli, jak radzą sobie w strefie spadkowej goniące nas zespoły.

Tym bardziej że naszym kolejnym rywalem będzie właśnie Legia Warszawa, która jutro będzie walczyć o życie z Rakowem Częstochowa, po czym trochę odpocznie i rozpocznie przygotowania do starcia z nami o być albo nie być w PKO BP Ekstraklasie na kolejny sezon.

Dzisiejsza porażka spada na barki gorzej grającej obrony. Szalai, Keramitsis, a także Loncar gubili krycie i z ich nieuwagi korzystali piłkarze z Gdańska. Nam trochę radości dał Pawełek (Paul Mukairu), strzelec jedynego gola dla Portowców, choć niewiele brakowało, a miałby też drugiego. Jednak przeszkodził mu w tym Paulsen, który bronił świetnie.

Moim zdaniem, tę porażkę można dedykować też trenerowi Thomasowi Thomasbergowi, który upiera się przy tym, aby Pozo wchodził z ławki w 60 minucie. W poprzednim meczu zdążył wtedy strzelić dwa gole, jednak w życiu nigdy nic dwa razy się nie zdarza. Tym razem na pocieszenie Pozo uratował nas przed utratą trzeciego gola, asekurując Cojocaru wślizgiem.

Myślę, że w meczu z Legią Pozo musi grać od początku. Acosta czy też Ława mogą poczekać na swoje minuty w drugiej połowie. W środku konieczna jest rozwaga i dobra komunikacja, doświadczenie oraz odpowiedzialność w każdej akcji i dlatego uważam, że najlepszą aktualnie trójką środkowych pomocników są: Biegański, Ulvestad i Pozo. I nie ma co za wiele kombinować, bo czasu i miejsca na decyzyjne błędy w doborze składu wyjściowego już nie ma.

Rok temu, 14 marca, Alex Haditaghi przyniósł wiosnę do Szczecina. Odnowił oblicze klubu. Zorganizował Pogoń Szczecin na nowo. Spłacił zadłużenie, wymienił ludzi zarządzających klubem. Sprowadził nowych piłkarzy. Wyprostował sprawy organizacyjno-finansowe.

Odsunął od decyzyjności ludzi żyjących z klubu na zasadzie pasożytniczej eksploatacji zasobów. Zatem szkoda byłoby, aby Pogoń miała marnować te mocne podłoże organizacyjno-finansowe, grając w 1. Lidze w następnym sezonie. 8 meczów przed nami i trzeba zrobić absolutnie wszystko, aby nie znaleźć się poza głównym nurtem w polskiej piłce nożnej. Stać nas na to, abyśmy zakończyli sezon w środku tabeli. Różnice punktowe są tak niewielkie, że każda kolejka może przesuwać nas pomiędzy strefami piłkarskiego życia lub śmierci.

Rok Pogoni wg Alexa minął. Wiele się zmieniło. Jednak, aby wejść na wyższy poziom sportowy, trzeba pozostać na długofalowym kursie z perspektywami na te problemy, które moim zdaniem warto rozwiązać. Im szybciej, tym lepiej.

Akademia Pogoni Szczecin już dawno ”nie wyprodukowała” swoich wychowanków, którzy wznieśliby lub choć otarliby się o poziom mistrzowski. Przyborek i Kozłowski – to chłopcy z Bałtyku Koszalin, dołączeni do Pogoni i sprzedani z zyskiem, zanim nabraliby kiepskich manier rodem z naszej ligi. Skoro od tylu lat szkolenie w klubie nie wnosi nowych, jakościowych zawodników do pierwszego składu, to znaczy, że tam dzieje się coś złego. Spadek z CLJ dowodzi, że nie rzucam słów na wiatr. Pomysł ze sprowadzeniem utalentowanych młodzików z całego kraju do budowanych lub wynajmowanych internatów to tylko jedno z rozwiązań. Jednak najpierw trzeba spojrzeć na kadrę trenerską, przyjęte wartości i systemy szkoleniowe. Bo inaczej znowu będziemy w tym samym punkcie, że Pogoń potrafi tylko czerpać z innych klubów, a sama z siebie szkoleniowo leży i kwiczy.

Warunki do trenowania: Gdy przychodzi zima, deszcze, wiatry i śnieg potrafią zepsuć założenia treningowe do zrealizowania młodym piłkarzom i ich trenerom. Dlaczego Pogoń nie skusiła się jeszcze na odbudowę zniszczonego balonu? Oby na późną jesień, w klubie pod rozwagę i działania w tym zakresie było stać osoby decyzyjne na podjęcie właściwych ruchów, które przecież mają swój sens na dłuższą metę. Inne kluby lokalne w Szczecinie stać na utrzymanie balonu. Arkonia, FASE, Świt, itd.

Pogoń Szczecińska czy może zbieranina z całego świata, piłkarzy do odbudowy i wiary, że z zagranicznych najemników po przejściach można wycisnąć więcej niż z lokalnych młodych piłkarzy grających w regionie? Gdy gra się sercem i wątrobą, można przenosić góry. Młodzi z regionu pewnie wnieśliby więcej niż np. taki Greenwood, Ali, Juwara, itd. Dziś Ława był dobrym przykładem, że choć ma zaledwie 16 lat, to można na boisku wyglądać nie gorzej niż właśnie zbieranina najemników zagranicznych. Alex liczyć umie, więc wie, że o ile zasieje ziarno na podatnym gruncie, czekają go miliony zysku po sprzedaży takich młodych talentów. No, ale takie talenty są szlifowane poza Pogonią, na przykład na Talent ID. Może warto przyjrzeć się pracy na takich programach, gdzie potrafią szkolić piłkarzy bardzo efektywnie i warto zastosować metody, ich podejście i poziom zaangażowania. Warto też przyjrzeć się powodom odejść z Akademii i PSFS. Rodzice dzieci i młodzieży też swoje widzą i wiedzą, jak bardzo ryba psuje się od głowy. Zwyczajnie w klubie przez długi czas nie zwraca się wcale uwagi na przekazywane sprawy do poprawy, które niezaadresowane potem stają się powodami rozstań i zmian barw klubowych.

W regionie potrzebny jest jeden a może dwa kluby na poziomie 1. i 2. Ligi, aby tam móc ogrywać najzdolniejszych młodych piłkarzy w województwa. Warto byłoby podpisać umowy partnerskie z najbardziej rokującymi klubami o wzajemnym promowaniu lokalnej młodzieży. Pośród takich klubów jak Świt, FASE, Arkonia, Flota, Błękitni, Salos. Przecież można byłoby znaleźć wielu utalentowanych chłopaków i tylko należałoby znaleźć porozumienie i wsparcie finansowe dla zbudowania mocnej piłkarskiej drugiej nogi dla Szczecina i okolic, z której także mogłaby finalnie skorzystać Pogoń, do której trafialiby najlepsi, już ograni młodzi zawodnicy.

Nie chcę tu się pastwić nad sportową mizerią, którą mamy okazje widzieć w tym sezonie. Rozumiem, że jest proces, który wymaga czasu, aby zastosowane zmiany mogły ułożyć się w dobrze poukładany obraz z tysiąca małych kawałków puzzli.

Jednak uważam, że te trzy, a może nawet cztery powyższe punkty to istota tego, że mamy z mizerią do czynienia. Korzystajmy z własnych źródeł i zasobów. Jednak najpierw trzeba umieć kształcić trenerów i piłkarzy, tak aby podnosili nasz poziom sportowy z każdym sezonem.

Nie trzeba tu zaciągu przeciętnych i drogich zawodników zza granicy, którzy tylko odcinają kupony. Tu trzeba więcej dawać z serca i wątroby. Młodzi chcą i potrafią. Warto ogrywać ich lokalnie w niższych ligach, aby byli blisko w zasięgu i mieli gwarancje grania, a nie tylko zasiadania na ławce.

Zdjęcie: Wygenerowane przy pomocy AI.

Ostatnia aktualizacja: 23/03/2026