Sezon 1998/1999 nie przyniósł Pogoni Szczecin oczekiwanego przełomu. Po trudnym powrocie do ekstraklasy rok wcześniej klub nadal szukał stabilizacji. Jednak zamiast spokojniejszego miejsca w środku tabeli przyszły kolejne miesiące niepewności. Pogoń utrzymała się w I lidze. Był to jednak sezon, który bardziej odsłaniał problemy niż budował poczucie trwałego postępu.

Szczecinianie zakończyli rozgrywki na 13. miejscu. W 30 meczach zdobyli 33 punkty, notując 9 zwycięstw, 6 remisów i 15 porażek. Szczególnie niepokojący był bilans bramkowy 33–54. Pogoń potrafiła strzelać gole, ale zbyt często traciła kontrolę nad meczami i pozwalała rywalom na zbyt wiele. W porównaniu z wcześniejszymi sezonami była to drużyna mniej szczelna. Była także bardziej podatna na wahania formy i trudniej utrzymująca równowagę między ofensywą a defensywą.

Najlepszym strzelcem zespołu został Piotr Mandrysz, autor 7 bramek. Jego doświadczenie nadal miało znaczenie. Jednak sam dorobek najlepszego strzelca dobrze pokazuje, że ofensywa Pogoni nie była już tak wyraźnie oparta na jednym silnym liderze. Tak było w czasach największej skuteczności Roberta Dymkowskiego czy późniejszego wybuchu formy Olgierda Moskalewicza. Bramki rozkładały się szerzej, lecz nie dawały drużynie wystarczającej siły, by odsunąć się od dolnych rejonów tabeli.

Wśród najważniejszych postaci sezonu wyróżniał się Maciej Stolarczyk, który rozegrał najwięcej minut w zespole. Był jednym z symboli ciągłości i odpowiedzialności w drużynie, która potrzebowała stabilnych punktów. Ważne role odgrywali również Radosław Majdan, Paweł Drumlak, Robert Dymkowski, Piotr Mandrysz, Olgierd Moskalewicz, Mariusz Kuras czy Dariusz Lewandowski. Byli to piłkarze, którzy tworzyli sportowy kręgosłup Pogoni, choć całość nie funkcjonowała jeszcze na poziomie pozwalającym myśleć o wyższych celach.

Sezon miał w sobie wiele niepokoju. Pogoń potrafiła wygrać ważne mecze, ale brakowało jej regularności. Dobre występy przeplatały się z bolesnymi porażkami, a zespół zbyt często musiał reagować na własne błędy. Zamiast tego, powinien narzucać rywalom swój sposób gry. Widać było, że klub pozostaje w ekstraklasie, ale wciąż nie jest w niej zakorzeniony na tyle mocno, by mówić o pełnej odbudowie.

W szerszej historii Rozdziału VI sezon 1998/1999 jest etapem zawieszenia. Pogoń była już po powrocie do I ligi. Była jeszcze przed organizacyjnym i sportowym przyspieszeniem, które miało nadejść wraz z erą Sabriego Bekdasa. To był czas oczekiwania na impuls, który zmieni skalę ambicji klubu. Na razie jednak codziennością była walka o równowagę, utrzymanie miejsca w ekstraklasie i przetrwanie kolejnego trudnego sezonu.

Ostatnia aktualizacja: 09/07/2026

Iwona Sarnicka

Redaktor naczelna Pogoń 24.info | Prezes Stowarzyszenia "Pogoń Walcząca".
Od lat 80' kibic Pogoni Szczecin. Fotografik, redaktor techniczna, koordynatorka dostępności. Członkini organizacji naukowo-edukacyjnej National Geographic. Miłośniczka sportów wodnych i włoskich klimatów.
Żona Canona 🙂