10. miejsce. 21 punktów. Bilans bramek: 28-32. Nie spadliśmy w strefę wstydu, ale też daleko nam do ambicji, które słyszeliśmy latem. Jesteśmy dokładnie tam, gdzie boli najbardziej – w środku chaosu.

Co zawiodło?

Brak stabilności – jeden mecz daje nadzieję, kolejny ją brutalnie zabiera. Strata goli – 32 bramki stracone to nie przypadek, to systemowy problem. Mental – zbyt wiele momentów, gdy drużyna gasła po pierwszym ciosie. Brak lidera na boisku, który w trudnych chwilach bierze odpowiedzialność.

Co się jednak udało?

Pogoń NIE jest na dnie – patrząc na tabelę, mogło być znacznie gorzej. Potencjał ofensywny istnieje – 28 goli mimo chaosu. Zespół wciąż żyje – nie ma tu totalnej rezygnacji ani rozsypki. Kibice trwają – mimo wszystkiego stadion i internet nie milkną.

Co przed nami?

Zima będzie kluczowa. Nie pod hasłem ,,rewolucja”, ale mądre decyzje:

• wzmocnienie defensywy,

• uporządkowanie hierarchii w szatni,

• odbudowa pewności siebie,

• jasny plan, o co gramy na wiosnę.

Bo dziś Pogoń to najlepsza z tych, które zawodzą. Ale wciąż za dobra, by pogodzić się z przeciętnością.

A Ty jak oceniasz tę rundę?

Rozczarowanie, ulga… czy jeszcze wiara?

Ostatnia aktualizacja: 15/06/2026