Jeszcze niedawno Alex Haditaghi mówił wprost: przedłużenie kontraktu z kapitanem to absolutny priorytet. Sam Kamil Grosicki również jasno deklarował, że chce zostać w Szczecinie. Problem w tym, że w futbolu ,,chcieć” to jedno, a ,,dogadać się” – to drugie.

Dziś sedno sporu sprowadza się do jednego pytania: dwa lata gwarantowane czy kontrakt 1+1? Z jednej strony piłkarz – legenda, kapitan, twarz klubu w najtrudniejszym momencie od lat. Z drugiej – klub, który chce się zabezpieczyć w czasach sportowej i organizacyjnej niestabilności.

Czy Grosicki to ,,ostatnie ogniwo DNA”, czy ostatnia kotwica?

Padają ostre słowa: że to ostatni element układanki, która się rozsypała, że symbol drużyny zjeżdżającej w dół tabeli. Tylko czy naprawdę to Grosicki jest problemem Pogoni?

Spójrzmy uczciwie:

• obecna kadra jest krótka, nierówna i psychicznie poobijana,

• liderów na boisku praktycznie nie ma,

• tabela nie wybacza eksperymentów,

• kibice są na granicy cierpliwości.

W takich realiach odejście kapitana byłoby nie tylko sportowym osłabieniem, ale też sygnałem totalnej kapitulacji. Bo jeśli nie potrafimy zatrzymać Grosickiego – to kogo właściwie jesteśmy w stanie zatrzymać?

Czy klub ma się ,,ugiąć”?

To modne słowo, ale fałszywe. Tu nie chodzi o ugięcie się, tylko o świadomą decyzję strategiczną. Kontrakt na dwa lata dla Kamila Grosickiego to:

• stabilizacja w szatni,

• czytelny sygnał dla kibiców: jeszcze walczymy,

• czas na realną przebudowę zespołu, a nie gaszenie pożarów.

Wariant 1+1 jest logiczny z perspektywy Excela. Tyle że Pogoń nie jest dziś projektem do Excela. To klub w kryzysie tożsamości, któremu potrzebny jest symbol ciągłości, nawet jeśli kosztuje on więcej, niż wynika to z zimnej kalkulacji.

Kto ma więcej do stracenia?

Grosicki? Jeśli odejdzie, zamknie rozdział, który i tak zapisał złotymi literami.

Pogoń? Może stracić ostatni punkt odniesienia dla kibiców, młodych piłkarzy i całej narracji o ,,budowaniu czegoś na lata”.

Puenta:

W obecnej sytuacji to klub ma więcej do stracenia niż zawodnik. A czasem prawdziwą odwagą w zarządzaniu nie jest twarda postawa negocjacyjna, tylko umiejętność powiedzenia: tak, ten człowiek jest nam jeszcze potrzebny.

Bo jeśli dziś Pogoń nie potrafi zadbać o swojego kapitana, to jutro może się obudzić bez lidera, bez autorytetu… i bez wiary, że to jeszcze da się poskładać.

Twoim zdaniem: dwa lata gwarantowane czy 1+1? Czy Grosicki to problem, czy ostatnia deska ratunku?

Ostatnia aktualizacja: 21/10/2026