2 minuty

Korona Kielce w 2026 roku wyrasta na naprawdę solidnego, ligowego średniaka. Jacek Zieliński dobrze poukładał ten zespół, stawiając na twardy, do bólu pragmatyczny futbol, który bywa niezwykle niewygodny dla przeciwników.

Obecnie drużyna spokojnie trzyma się w środku tabeli, zajmując 7. miejsce, co jest wynikiem nawet nieco powyżej przedsezonowych oczekiwań.

Patrząc na ich grę, od razu rzuca się w oczy kilka rzeczy:

Przede wszystkim bazują na stałych fragmentach gry. Rzuty wolne i rożne mają wypracowane niemal do perfekcji.

Ciekawym efektem tej taktyki jest wysoka skuteczność obrońców. Wystarczy wspomnieć, że na przełomie lutego i marca na 11 zdobytych przez zespół bramek aż 6 było dziełem defensorów (świetnie odnajdują się w tym m.in. Marcel Pięczek czy Konstantinos Sotiriou).

W budowaniu akcji Korona nie dąży za wszelką cenę do długiego posiadania piłki. Zdecydowanie wolą oddać inicjatywę i cierpliwie wyczekiwać na błędy przeciwnika.

Grają bardzo bezpośrednio, a ich największą bronią – poza wspomnianymi stałymi fragmentami – są szybkie fazy przejściowe i groźne kontrataki po odbiorze.

Wizualnie ich styl rzadko zachwyca, ale braki estetyczne nadrabiają ogromnym zaangażowaniem i walecznością.

Kiedy sytuacja tego wymaga, potrafią zamknąć się w niskim pressingu i skutecznie bronić wyniku. Dobrym przykładem było niedawne starcie z Termalicą (wygrane 2:1), gdzie po objęciu prowadzenia 2:0 cofnęli się do głębokiej defensywy i wytrzymali ogromny napór rywala.

Podsumowując:

Pięknej, kombinacyjnej piłki i gradu goli z gry otwartej raczej u nich nie zobaczymy. To jednak drużyna oparta na żelaznej dyscyplinie taktycznej, przygotowaniu fizycznym i pragmatyzmie, który daje wymierne efekty.

Jak Waszym zdaniem powinniśmy zagrać? Na którego zawodnika Korony najbardziej powinniśmy uważać? Dajcie znać w komentarzach!