Runda jesienna sezonu 2025/26 przejdzie do historii jako jedna z najbardziej zaskakujących od lat. Liga, która słynie z chaosu i nieprzewidywalności, tym razem zaserwowała kibicom prawdziwy rollercoaster. Gdy jedni z faworytów walczą o oddech, inni – niekoniecznie przewidywani – piszą swoje małe historie. A w tym wszystkim jest Pogoń Szczecin, która znalazła się… tam, gdzie nikt się jej nie spodziewał.

Górnik Zabrze – lider, którego mało kto obstawiał:

Górnik zaczynał sezon bez wielkich oczekiwań. Dzisiaj? Pierwsze miejsce, 30 punktów, jeden z najlepszych bilansów bramkowych w lidze.

To drużyna, która nie ma gwiazd na każdej pozycji, ale ma:

• intensywność,

• taktyczną konsekwencję,

• liderów w szatni.

Górnik nie dominuje w każdym meczu – ale wygrywa mecze, które powinien wygrywać. A w Ekstraklasie to często więcej warte niż piękna gra.

Jagiellonia – efektowna i efektywna:

Jaga kontynuuje swoją filozofię: szybki atak, odważne granie, dużo jakości w ofensywie. 27 strzelonych goli w 14 meczach mówi wszystko. Twierdza Białystok znów się trzyma, a młodzi znów robią różnicę.

Wisła Płock – powrót z przytupem:

Płock to największa pozytywna niespodzianka jesieni. Cicha, stabilna praca. Bez presji. Bez gwiazdorskich ruchów. A efekt? 27 punktów i jedna z najlepszych defensyw ligi. Wisła nie gra widowiskowo – gra dojrzale.

Raków, Radomiak, Cracovia – grupa pościgowa:

Każdy z nich ma swoje ,,ale”:

• Raków: przebłysk jakości, ale nieregularność.

• Radomiak: ofensywa potrafi eksplodować, ale obrona bywa dziurawa.

• Cracovia: potrafi zagrać jak top 3, a tydzień później jak drużyna z dołu.

To klasyczna Ekstraklasa w pigułce.

Środek tabeli – zawiedzione ambicje:

Lech, Zagłębie, Korona – wszyscy mają potencjał, ale punkty uciekają im w najmniej spodziewanych momentach. Lech? Zespół na papierze mocny, ale w praktyce przeciętny. Zagłębie? Solidne, lecz wciąż bez ciągłości wyników.

Dół tabeli – Legia, Widzew, Katowice i… Pogoń:

Tu zaczyna się prawdziwy dramat. Legia Warszawa – 12. miejsce. Brzmi jak żart, ale to fakty. Kryzys strukturalny, presja trybun, zmiany, kontuzje. Klub nie potrafi zbudować serii. Widzew i GKS Katowice – wciągnięci w wir walki o utrzymanie. Grają ambitnie, ale brakuje im jakości na dłuższych fragmentach sezonu.

Pogoń Szczecin – zespół, który gra… ale nie punktuje:

15. miejsce. 17 punktów w 15 meczach. Bilans 21:27. To nie przypadek. To problem powtarzalności, skuteczności i mentalności.

Jesień Pogoni była jak huśtawka:

• mecze dobre, pełne intensywności – przeplatane słabymi, bez pazura,

• błędy indywidualne kosztujące punkty,

• brak stabilności składu,

• brak regularnych goli z przodu.

Pogoń nie gra jak drużyna spadkowa, ale punktuje jak drużyna spadkowa – a to różnica, która zabija tabelę.

Co dalej? Pogoń ma atuty – potrzebuje przełomu:

Mimo fatalnego miejsca warto zauważyć:

• Pogoń ma skład, który powinien grać w TOP 8.

• Statystyki Expected Goals – ciągle wysoko.

• Mecze przegrywają się zazwyczaj 1 błędem.

• Zimą klub szykuje ruchy kadrowe.

Najważniejsze pytanie brzmi: Czy ta drużyna przełamie mental i zacznie wygrywać mecze wyrównane?

Jeśli tak – Pogoń spokojnie odbije. Jeśli nie – wiosna będzie nerwowa jak nigdy.

Puenta reportażu:

Ekstraklasa po jesieni to obraz:

• drużyn przebudowanych,

• faworytów, którzy zawodzą,

• beniaminków, którzy jadą na fali,

• i ligowej karuzeli, z której nikt nie chce spaść.

A w centrum tej karuzeli siedzi Pogoń Szczecin – klub, który ma wielki potencjał, ale musi go wreszcie przełożyć na wyniki. Bo liga nie czeka. Liga wciąga pod wodę tych, którzy nie punktują.

Ostatnia aktualizacja: 21/10/2026